Bezuinigen
In 2010 zijn wij – Abel (nu 14 jaar oud en geadopteerd uit Ethiopië), mijn man Bert en ik – naar Ethiopië geweest. Wat een prachtig land en wat een prachtige mensen hebben we daar ontmoet.
Wie in een ontwikkelingsland is geweest verandert voorgoed. Je loopt anders rond in je supermarkt waar je kunt kiezen uit belachelijk veel producten. Je geniet meer van de dingen die hier vanzelfsprekend zijn zoals schoon water uit de kraan en 24/7 elektriciteit.
Je kijkt anders naar mensen die vanuit verre oorden hiernaartoe zijn gekomen om welke reden dan ook. Want zij zullen zich net zo ontheemd voelen als wij in hun land. En voor hen is er vaak geen weg terug. Hun verblijf hier is bepaald geen vakantie.
Ethiopië. Twaalf jaar geleden was ik er ook. En ondanks de vele negatieve verhalen die je altijd maar weer leest en hoort kan ik zeggen dat er heel veel verbeterd is intussen. We hebben scholen bezocht en projecten voor kansarme jonge mensen. Wat een spirit, wat een doorzettingsvermogen, wat een creativiteit om de hulp vanuit het buitenland optimaal in te zetten voor de allerarmsten.
Natuurlijk gaan er dingen mis. Natuurlijk zijn er – net als overal ter wereld – mensen die misbruik proberen te maken en natuurlijk zijn er niet alleen succesverhalen.
De Joodse traditie zegt: Wie één mens redt, redt de hele wereld…..
Jezus stelt dat we de armen altijd bij ons zullen hebben, maar tegelijkertijd stelt hij iedere daad van liefde voor de minsten van zijn broeders en zusters gelijk aan een daad van liefde voor hemzelf.
Ik wens de regering wijsheid toe in deze periode van noodzakelijke bezuinigingen. Maar laat het alstjeblieft niet zo zijn dat de prijs betaald zal worden door hen die al zo weinig hebben.
